Güvenlik Görevlisi 2 2 2 Ne Demek? Kayseri’nin Sessizliği Arasında Bir Hikaye
Kayseri’nin Göğü ve Güvenlik Görevlisi
Kayseri’de sabahları, her zaman biraz daha soğuktur. Bu şehri severim, çünkü sabahları buranın havası gibi ben de biraz daha serin hissederim. Şehrin sakinliği bana hem huzur verir hem de bir anlamda kendimi yalnız bırakır. Yaşadığım 25 yıl boyunca çoğu zaman günlük tutarak kendi iç yolculuğumda kalmaya çalıştım. Birçok olayı, düşünceyi yazdım, ama hiçbiri bu kadar net, bu kadar anlamlı olmadı. Kayseri’nin sessizliğini, o anların ve hayatın sessizliğini her zaman takıntı haline getirdim.
Bugün, işler her zamankinden farklıydı. Başımı kaldırıp etrafıma baktığımda, o an ne hissettiğimi bilemedim. Bir güvenlik görevlisi vardı karşı sokakta, görevini yapmak için yalnızca bir adım ötesine geçmeye cesaret edemeyen bir adam. Ama o gün her şey değişti; çünkü güvenlik görevlisinin kullandığı o kelime, bir anlam taşıyordu. 2 2 2. Bir anlamı vardı, ve belki de hayatımın en büyük sırrıydı.
O An, Bir Soru Belirdi
Güvenlik görevlisi, büyük ve terkedilmiş bir binanın önünde durmuştu. Üzerindeki siyah üniforma, onun işini ciddiye aldığını gösteriyordu. O gün, şehri biraz daha derinlemesine görmek istemiştim. Yalnız bir yürüyüş yapıyordum, amacım sadece kafamı dağıtmak ve belki de birkaç dakikalığına bile olsa, hayatın ağır yükünden kurtulmaktı.
O güvenlik görevlisini ilk kez o sabah gördüm. Sadece o değil, daha birçok güvenlik görevlisi vardı, fakat bir şey vardı onlarda; adeta bir bağlantı, bir anlaşılma. Bir araya geldiklerinde, nehrin üzerinde bir gölge gibi sessizce ilerliyorlardı.
Fakat bu güvenlik görevlisi, başka bir şeydi. Gözlerinin içine baktığımda, bu dünyada yalnızca bir avuç insanın sahip olduğu bir huzur vardı. O kadar doğal, o kadar bilinçliydi ki… Ama ne yazık ki bu huzurun ardında bir şeyler daha vardı. Bir anlam, bir mesaj… Bir şeyin eksik olduğu bir his, sanki bir şeyleri kaçırıyordum.
Ve işte o zaman, “2 2 2” dedi.
2 2 2: Bir Anlam, Bir Bağlantı
Bütün gün boyunca kafamda bu cümle dönüp durdu. 2 2 2… Bu ne demekti? Şehri sessizce adımlarken, bu kelimenin ardında bir hikaye olduğunu fark ettim. Ben, duygusal biriyim; kalbimi açmaya, derinlere inmeye bayılırım. Hayatımda çoğu zaman bir şeyleri çözmeye çalıştım. Bu güvenlik görevlisi ve “2 2 2” de bana çözülmesi gereken bir bulmaca gibi görünüyordu.
O an ne hissettim, hatırlıyorum. Kafamda bir şeyler çırpınıyor, bir hisse kapılıyordum. Merak, korku, heyecan… Hepsi bir arada.
Güvenlik görevlisi, o kadar umursamaz bir şekilde bu kelimeleri telaffuz etti ki, sanki sıradan bir şeymiş gibi. Ama ben, bu kelimenin ardındaki duyguyu hissedebiliyordum. Bir anlam vardı, ama bu anlamı çözebilmek için bir şeyler eksikti. Kayseri’nin gürültüsüz sokaklarında bir boşluk vardı, bu boşluk 2 2 2 ile birleştiğinde bir şeyler çağrıştırıyordu.
Günlüklerim ve Hayal Kırıklığım
Akşam olduğunda, günlüklerimle yalnız kaldım. Elimde kalem, yazacak çok şey vardı. Bir gün boyunca düşündüğüm, hissettiğim her şey dökülmeye başladı sayfama. Kayseri’nin soğuk rüzgarı bir yandan yüzümü okşarken, içimdeki kaygı da büyüyordu. Her zamankinden farklı bir his vardı. O güvenlik görevlisinin “2 2 2” dediği o anı hatırladıkça, içinde kaybolduğum bir soru daha oluşuyordu kafamda: Bu ne demekti?
Duygusal bir insandım, ve çoğu zaman ne hissettiğimi direkt dile getiririm. Ama o gün, bir şeyler eksikti. Bir şeyin yeri yoktu. O eksiklik, o kaybolmuşluk… Bir çukur gibi içimi kemiriyordu. Şehir, sabahın sessizliğinde bile daha canlı, daha anlamlıydı. Birkaç saat önce o güvenlik görevlisiyle tanışmak, bu şehirdeki yalnızlığı biraz olsun anlamak gibiydi.
O Anın Çözülmesi: Ne Demek 2 2 2?
Bir gün sonra, güvenlik görevlisi yine oradaydı. Aynı binanın önünde durmuştu. Bu kez, ona yaklaşmaya karar verdim. Birkaç adım attım ve korkmadan sordum: “2 2 2 ne demek?”
Gözleri bana derin bir şekilde baktı, bir süre sessiz kaldı. Sonra gülümsedi ve şöyle dedi:
“Hayat, bazen her şeyin çok hızlı gittiği bir yer olur. 2 2 2, bir tür ritüeldir. Bir güvenlik görevlisi olarak, her 2 saatte bir etrafı kontrol etmek, işini doğru yapmak gerekir. Bu, bizim için zamanın ne kadar değerli olduğunu hatırlatan bir işaret.”
O an her şey yerli yerine oturdu. 2 2 2, sadece bir iş tanımı değildi. O kelimeler, yaşamın ritmi, her şeyin geçici olduğu ama yine de yapılması gereken işler olduğunu simgeliyordu. Bir anlamda, her şeyin ortasında hayata tutunmaya çalışan bir güvenlik görevlisinin düzenini ifade ediyordu.
Sonuçta, Bir Hikaye Buldum
O an, hem huzur hem de bir hayal kırıklığı hissettim. Çünkü güvenlik görevlisinin söyledikleri, hem hayatın anlamını hem de geçiciliğini gösteriyordu. 2 2 2, işin dışında da bir şeylere işaret ediyordu: hayatta kalma, mücadele etme, sabır ve zaman. Tıpkı o güvenlik görevlisinin durduğu gibi, bazen hayat da bir yerlerde durur, ama biz yine de devam ederiz.
Kayseri’nin sokaklarında yalnızca bir güvenlik görevlisinin bakışları ve “2 2 2” kelimeleri kaldı. Artık bu, benim hayatımın bir parçasıydı. Bu kelimeler, içimde bir yerlerde hep var olacak ve her gün kendini farklı bir biçimde hatırlatacaktı.
Ve ben, bu şehri biraz daha anlamıştım.